![\"\"](\"http:\/\/kosmopolisutrecht.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/dwvr_voorkant-1.jpg\")
\nBeeld: Karin ter Laak<\/p>\n
In haar inleiding schetste initiatiefnemer en hoofdredacteur Joke van der Zwaard het gangbare beeld van vrouwen in Nederland, met een voorhoedecategorie van (bijna) uitge\u00ebmancipeerde autochtone vrouwen en een achterhoedecategorie van onderdrukte allochtone vrouwen. Een Tweestromenland waarin de ene categorie vrouwen autonomie wordt toegeschreven en de andere categorie autonomie wordt ontzegd. Het boek \u2018Dwarse Vrouwen\u2019 wil deze hokjesvisie openbreken en geeft zelf het goede voorbeeld door auteurs van verschillende generaties en afkomst aan elkaar te koppelen en door inhoudelijke dwarsverbanden op emancipatiegebied te laten zien tussen vrouwen in verschillende posities.<\/p>\n
Wethouder Kriens, die het eerste exemplaar van Dwarse Vrouwen in ontvangst nam, kon zich vooral vinden in het idee van krachtige, eigenwijze vrouwen, zoals de vrouwen (grootmoeder, moeder, tantes) die de basis legden voor haar eigen ontwikkeling.\u00a0 In een paneldiscussie met vijf van de schrijfsters van het boek onderstreepte zij dat iedereen de vrijheid moet hebben om zelf keuzes te maken. Auteur Marjo Buitelaar (antropologe van de Rijks Universiteit Groningen) voegde er aan toe hoe belangrijk het is dat eigen keuzes ook worden erkend en bestaansrecht krijgen.<\/p>\n
Auteur Fouzia Outmany (onderzoeker Social Studies Hogeschool INHolland Zuid) merkte op dat de media de verantwoordelijkheid voor emancipatie bij de vrouwen leggen. \u2018Er zijn ook leerinstituten die hun werk niet goed doen,\u2019 sprak zij, \u2018Autonomie gaat niet alleen over innerlijke kracht of over de machtsverhoudingen thuis. Het gaat ook over structuren en beeldvorming. Ik zelf word bijvoorbeeld nog steeds in de eerste plaats gezien als iemand met een hoofddoek.\u2019<\/p>\n
\u2018Beoordeeld worden op uiterlijkheden, speelt in mijn werk ook een belangrijke rol\u2019, zei Janine Janssen (hoofd onderzoek Landelijk Expertise Centrum Eer Gerelateerd Geweld bij de politie Haaglanden).\u00a0 \u2018Toch doe ik mijn oorbellen niet af en ik ga niet lager praten, ik wil op mijn vakvrouwschap beoordeeld worden.\u00a0 Ik houd helemaal niet van zeuren, dat is mijn eer te na, maar ik weet wel dat ik er moeite voor moet doen.\u2019<\/p>\n
\u2018Om door te zetten, om je niet te laten vastpinnen op het standaardbeeld dat over jouw \u2018soort\u2019 bestaat, zei \u2018huwelijksmigrant\u2019 Teana Boston-Mammah (beleidsmedewerkster bij Scala, het Rotterdamse Expertisecentrum voor Emancipatie en Participatie) is verbeeldingskracht nodig en daarbij zijn voorbeelden van andere dwarse vrouwen erg belangrijk.<\/p>\n
\nBeeld: Karin ter Laak<\/p>\n
Dwarse vrouwen, verbindingen en verbeeldingskracht<\/em> is een coproductie van de auteurs en Kosmopolis Rotterdam, mede mogelijk gemaakt door de gemeente Rotterdam (JOS) in het kader van het programma Dialogen Stadsburgerschap 2009 en gepubliceerd door Uitgeverij Aksant.<\/p>\n In 2010 werkt Kosmopolis Rotterdam specifieke thema\u2019s uit het boek zoals arbeid, meervoudige loyaliteit en huwelijksmigratie in een aantal dialoogbijeenkomsten verder uit.<\/p>\n Redactie: Joke van der Zwaard, Janine Janssen, Saskia Keuzenkamp en Fouzia Outmany. \u2018Het is tijd voor een beweging van dwarse vrouwen die het opgedrongen tweestromenland openbreekt, die verbanden legt tussen groepen vrouwen, en die de eigen krachtbronnen voor emancipatie vooropstelt.\u2019 Zo beschreef onderzoeker Joke van der Zwaard op 10 november de beweegreden voor het boek Dwarse Vrouwen, verbindingen en verbeeldingskracht. Die dag werd het boek, uitgegeven door veertig auteurs in samenwerking met Kosmopolis Rotterdam, in Hogeschool INHolland officieel aangeboden aan wethouder Jantine Kriens van Volksgezondheid, Welzijn en Maatschappelijke Opvang. <\/p>
\nTe koop in de boekhandel, en online te bestellen via: Uitgeverij Aksant, www.aksant.nl<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"